« بركه » بِركه‌اى بودَم من بِركهء بىروحى همچو كوهى از عشق ناگهان افتادى در ميانِ جانم گرچه جانم لرزيد همه تَن موج شدم ديگر از آن لحظه همهء هستىِ من عشق شد ، عشق به تو جانِ « شيرين » حيات تو شدى شمس العشق جَذبِ تو گرديدم بِركه در تو گُم شد